Fotografie, omdat het leuk is
Straatfotografen beschrijven zich vaak – en worden vaak beschreven – als jagers, het onderwerp als prooi. Een metafoor die mij nooit echt heeft gelegen en mij steeds meer tegenstaat. Ik kies liever voor dansen. Daar spreekt meer respect en gelijkwaardigheid uit voor mijn onderwerpen.
(meer…)
Na de nominaties is het altijd weer gissen wie er met de Zilveren Camera vandoor zou gaan. Is het de serie van Robin Lonkhuijsen over de tramaanslag, of het krachtige portret dat Linelle Deunk maakte van Astrid Holleeder? Zij werden als grote kanshebber gezien en terecht. Maar de Zilveren Camera is de Zilveren Camera niet als de jury met een verrassende uitslag komt. En zo wint Eddy van Wessel als outsider de Zilveren Camera 2019.
(meer…)
Fotografiefestival Unseen verkeert in zwaar weer. Na acht succesvolle edities zijn de drie vennootschappen die verantwoordelijk zijn voor de organisatie van het evenement op 29 januari 2020 failliet verklaard. Het gaat om de financiële holding Unseen International BV, de organisator Unseen Amsterdam BV en het producent Unseen Media BV. De stichting Unseen Foundation is volgens RTL Z niet failliet.
(meer…)
Loondienst is dé toekomst. Althans, als je het vandaag gepresenteerde rapport van de commissie Borstlap over de regulering van werk moet geloven. Dat er wat moet gebeuren tegen de schijnzelfstandigheid snap ik. Met zelfstandigen werken in plaats van personeel om alleen de kosten te drukken en alle verantwoordelijkheid af te schuiven én tegelijk de zelfstandigen te verbieden om voor anderen te werken is te verwerpen. Maar om dan te kiezen voor een “werknemer, tenzij”-benadering is wel heel erg kort door de bocht. Want wat als je helemaal niet in loondienst wil, zoals ik?
(meer…)
Het is een haast onmogelijke opgave. In de Geertekerk in Utrecht hangen vijftig foto’s uit de Tweede Wereldoorlog, gemaakt in de provincie. Aan de genodigden de taak om een selectie te maken die het verhaal van de oorlog vertelt. Ga er maar aanstaan. Iedere foto heeft zijn kracht, zijn verhaal en allemaal zijn ze even belangrijk.
(meer…)
Eigenlijk heb ik er een broertje dood aan: terugkijken op het oude jaar en goede voornemens maken voor het nieuwe. Want 1 januari is in feite niet meer en niet minder dan de dag na 31 december, zoals dagen elkaar altijd opvolgen. Toch ontkom ik er nu niet helemaal aan. Al is het dan vooral omdat het min of meer rond 1 januari valt. Plannen had ik al eerder gemaakt. De start loopt, zoals wel vaker, door omstandigheden helaas wat uit.
(meer…)
Mijn middelste zoon lijkt op mij wat betreft karakter en de behoefte onze energie kwijt te kunnen. Niet zo gek dus dat hij net als ik van mountainbiken houdt en we geregeld bij de skatebaan te vinden zijn. Niet dat ik ooit op een skateboard heb gestaan, maar de sport op zich past bij mij en hem. Toen we laatst naar de boulderhal gingen om te kijken, snapte ik opeens waarom wij precies tot dit soort sporten worden getrokken en wat dat zegt over mijn fotografie.
(meer…)
De twaalfde Foam Paul Huf Award is uitgereikt aan de Amerikaanse fotograaf Daniel Shea. Sinds 2007 wordt deze prijs uitgereikt aan jonge fotografen tot 35 jaar. Ongeveer twintig experts uit het beroepsveld worden gevraagd een aantal talentvolle fotografen te nomineren in de regio waar de nominator werkzaam is. De fotografen kunnen in alle facetten van de fotografie werkzaam zijn, van documentair tot toegepast of autonoom. Dit jaar waren uiteindelijk honderd fotografen genomineerd.
(meer…)
Als Fietsende Fotograaf is Bike Motion een logische plek om heen te gaan. En aan de praat te raken met standhouders over het fotograferen van fietsen. Steevast de vraag wat ik dan vooral aan fietsen fotografeer. Niet de wedstrijden, niet de fiets an sich, maar het fietsen. Het gevoel dat je hebt als je op een bepaalde plek fietst. Als ik fietsfoto’s bekijk, zie ik ook het liefst dat soort foto’s. Dat mag best van het sportfietsen zijn. Zoals die van Dan Milner, een fotograaf die al een leven lang actief is in met name het mountainbiken.
(meer…)
Eind vorig jaar werd ik door de Beeldbalie gebeld met een voor mij nogal ongebruikelijke vraag. Of ik ongeveer driehonderd meubels wil fotograferen. De laatste keer dat ik producten fotografeerde is zeker tien jaar geleden, toen ik nog voor een supermarktblad fotografeerde. Meubels, dat is weer andere koek. Mijn eerste reactie is dan ook dat ze beter een specialist kan zoeken, maar nog voordat ik de telefoon heb neergelegd heb ik eigenlijk al besloten de opdracht aan te nemen. Niet alleen omdat het een mooie omzet levert in een normaal slappe maand, ik zie vooral de uitdaging.
(meer…)
