Fotografie, omdat het leuk is

Categorie

Achtergrond

Geen nieuws, wel interessant

Uitdagende meubelfotografie

Eind vorig jaar werd ik door de Beeldbalie gebeld met een voor mij nogal ongebruikelijke vraag. Of ik ongeveer driehonderd meubels wil fotograferen. De laatste keer dat ik producten fotografeerde is zeker tien jaar geleden, toen ik nog voor een supermarktblad fotografeerde. Meubels, dat is weer andere koek. Mijn eerste reactie is dan ook dat ze beter een specialist kan zoeken, maar nog voordat ik de telefoon heb neergelegd heb ik eigenlijk al besloten de opdracht aan te nemen. Niet alleen omdat het een mooie omzet levert in een normaal slappe maand, ik zie vooral de uitdaging.
Lees verder

Hoe fotografie mijn kledingkast verandert

Het schaamrood stijgt me naar de kaken. Ik loop met een fabrieksarbeider naar de kledingfabriek waar ze werkzaam is. Ze kijkt naar mijn afritsbroek van Perry Sport en zegt dat ze in de fabriek onder andere die broeken maken. Nu weet ik wat ik voor die broek betaald heb en wat zij aan uurloon krijgt en dat is geen fijn gevoel.
Lees verder

Snelle fietsen fotograferen

Voor de zevende keer ga ik een jaar lang de studenten van het Human Power Team Delft en Amsterdam volgen in hun poging het wereldrecord te veroveren in mensaangedreven voertuigen. Met dus zes jaar ervaring zou je denken dat het een routineklus is, dat ik precies weet hoe ik de fiets goed in beeld moet brengen. Hoewel de races ieder jaar min of meer volgens hetzelfde protocol verlopen en ik weet wat ik kan verwachten, is het toch altijd weer een uitdaging. Omdat alles toch ook weer anders is en vooral het lastig is om te laten zien waar het nu werkelijk om draait.
Lees verder

Rust na een portret

Gestresst ging ik vandaag op pad. Gistermiddag was mij gevraagd een portret te maken vandaag voor Straatnieuws. Ik had nog plek in mijn agenda, dus zei ja. Daar had ik, fietsend door Utrecht, even spijt van. Het leven staat een beetje op zijn kop. Het loopt lekker met de opdrachten, maar privé-omstandigheden, waaronder mijn zoontje die weer opgenomen is, leveren meer spanning dan mij lief is. Waarom had ik ja gezegd, vroeg ik me af.
Lees verder

Het persoonlijke van fotografie

Fotografie is een prachtig medium. Een moment wordt vastgelegd. Een fractie van een seconde vaak. De werkelijkheid van dat moment. Een werkelijkheid die is vastgelegd door iemand met zijn gedachte en gevoelens. Als kijker heb je weer je eigen gedachtes en gevoelens en de werkelijkheid die de fotograaf vast heeft gelegd kunnen voor de kijker weer een andere werkelijkheid zijn. Of in ieder geval een ander verhaal vertelt. Zelfs als de fotograaf zowel de maker als de kijker is. Dat besefte ik gisteren na het zien van een foto die ik notabene zelf had gemaakt die dag.
Lees verder

Hoe het vroeger ging: foto’s versturen

Zeker voor fotojournalisten kan het versturen van foto’s niet snel genoeg gaan. Digitale fotografie is dan ook een zegen. Het is zo makkelijk om al tijdens een gebeurtenis foto’s door te sturen. Eerst nog indirect via een laptop, nu de meeste camera’s worden voorzien van WiFi kan het gewoon direct uit de camera. Hoe anders was het vroeger. Welke fotojournalist die al voor de eeuwwisseling actief was, is niet met natte prints naar een redactie geracet om de foto’s op tijd af te leveren. Foto’s scannen was al een hele verbetering. Soms zie je nog een foto van de uitrusting die fotografen soms mee moesten nemen om op lokatie te kunnen ontwikkelen en scannen. Een techniek die stiekem ouder is dan je denkt. Zo is te zien in een prachtig filmpje van Chevrolet, waar je ziet hoe in 1937 (!) een nieuwsfoto op tijd bij de redactie kan komen. Met een prachtige uitleg van de techniek.
Lees verder

Petitie tegen foto’s dodelijke ongevallen

Bij een ongeval is naast de hulpdiensten een fotograaf langzamerhand standaard aanwezig. De foto’s van de ongelukken worden via zogenaamde 112-sites en lokale media verspreid. Een doorn in het oog van de Winterswijkse Wilma Mokkink. Ze stoort zich met name dat de foto’s soms al online staan voordat de nabestaanden zijn ingelicht. Daarom is ze een petitie gestart om te voorkomen dat foto’s van dodelijke ongevallen nog op de regionale nieuwssites worden geplaatst.
Lees verder

World Press Photo winnaar Burhan Ozbilici: “de wereld heeft ons nodig”

Een onschuldige man is doodgeschoten, dus echt trots is Burhan Ozbilici niet dat de foto gewonnen heeft. Hij is wel blij dat hij gewonnen heeft. Niet per se voor hemzelf, maar omdat Ozbilici goede onafhankelijke journalistiek wil vertegenwoordigen en daar in is geslaagd. Het zijn woorden die hij vaak herhaalt en hij meent het uit de grond van zijn hart. Goede onafhankelijke journalistiek is belangrijk.
Lees verder

Juryvoorzitter Stuart Franklin: discussiëren over fotojournalistiek is cruciaal

Het komt niet vaak voor dat de juryvoorzitter van de World Press Photo openlijk toegeeft dat de winnende foto niet zijn keuze is. De voorzitter van dit jaar, Magnum fotograaf Stuart Franklin, doet dat wel. Hij wil transparant zijn, laten weten dat de jury niet unaniem is geweest in het oordeel. Franklin prijst tegelijk de foto om zijn waarde en heeft veel bewondering voor de moed van winnaar Burhan Ozbilici en vindt dat Ozbilici zich heroïsch heeft gedragen. Als dé winnende foto heeft Franklin morele bezwaren.
Lees verder

Donald Trump in beeld?

Waar Barack Obama een fotograaf had die hem volgde, zullen de foto’s van Donald Trump als president hoogstwaarschijnlijk een stuk schaarser worden. Althans, de meer spontane foto’s achter de schermen. Al tijdens zijn campagne om president te worden hield Trump nauwlettend in de gaten waar de fotografen mochten staan om een foto te maken. Hij heeft een hekel aan een foto die hem minder voordelig afbeeldt. Het grappige is dat de over geregisseerde foto die hij zelf verspreidt, dat juist lijkt te doen.
Lees verder

1 2 3 11
Ga naar Top