Fotografie, omdat het leuk is

Categorie

Persoonlijk

Mijn belevenissen en andere persoonlijke mededelingen

Dag HH, hallo Beeldunie

Vijf jaar geleden zette ik een grote stap in mijn fotografie: ik sloot mij aan bij Hollandse Hoogte. Het maakte mij trots, een bevestiging van mijn kwaliteiten. Het heeft mij geen windeieren gelegd, dat zag ik al na een jaar. Geregeld had ik een mooie verkoop, helaas vaak ook een van slechts een paar euro of nog minder. Vooral was Hollandse Hoogte een plek om mijn fotografie aan een bredere markt aan te bieden en niet geheel toevallig waren vooral mijn fietsfoto’s populair. Toch is er nu een einde gekomen aan de samenwerking, veel eerder dan ik had ik gedacht.
Lees verder

Rust na een portret

Gestresst ging ik vandaag op pad. Gistermiddag was mij gevraagd een portret te maken vandaag voor Straatnieuws. Ik had nog plek in mijn agenda, dus zei ja. Daar had ik, fietsend door Utrecht, even spijt van. Het leven staat een beetje op zijn kop. Het loopt lekker met de opdrachten, maar privé-omstandigheden, waaronder mijn zoontje die weer opgenomen is, leveren meer spanning dan mij lief is. Waarom had ik ja gezegd, vroeg ik me af.
Lees verder

Het persoonlijke van fotografie

Fotografie is een prachtig medium. Een moment wordt vastgelegd. Een fractie van een seconde vaak. De werkelijkheid van dat moment. Een werkelijkheid die is vastgelegd door iemand met zijn gedachte en gevoelens. Als kijker heb je weer je eigen gedachtes en gevoelens en de werkelijkheid die de fotograaf vast heeft gelegd kunnen voor de kijker weer een andere werkelijkheid zijn. Of in ieder geval een ander verhaal vertelt. Zelfs als de fotograaf zowel de maker als de kijker is. Dat besefte ik gisteren na het zien van een foto die ik notabene zelf had gemaakt die dag.
Lees verder

Over mountainbiken, vallen, ondernemen en inkomen crowdfunden

Aan het begin van dit jaar schreef ik dat ik meer als een mountainbiker door het leven wil gaan. Dat heb ik geweten, want een paar dagen geleden viel ik met mijn mountainbike. Geen blauwe plekken, waar ik de blog mee afsloot, wel rechts een gebroken sleutelbeen én schouderblad. Voor zover zo’n blessure gelegen kan komen, is de timing knap beroerd. Net nu het lekkere fietsseizoen is begonnen, kan ik niet fietsen. Voor het eerst sinds een jaar of tien kan ik niet naar de altijd inspirerende World Press Photo Awards Days. Maar vooral loop ik veel inkomen mis. Dat zet me aan het denken over het vinden van andere inkomstenbronnen en het belang van een AOV of Broodfonds.
Lees verder

Waarom mountainbiken goed is voor mijn fotografie

Wie mij op Twitter en/of Facebook volgt zal gemerkt hebben dat ik fanatiek aan het mountainbiken ben. Jarenlang heb ik daar min of meer mijn neus voor opgehaald. Onterecht natuurlijk, maar het kwam ook door mijn eigen angst om te vallen en te falen. Op de weg met mijn lig- of racefiets voelt een stuk veiliger en makkelijker en gewoon hard gaan leek mij leuker. Tot ik me toch liet verleiden tot een tochtje in de bossen. Nu ben ik dus verkocht. Nadenkend over waarom ik de mountainbike zo leuk vind, bedacht ik me dat er een analogie is met mijn fotografie.
Lees verder

Tourkoorts!

Nog maar een paar dagen en dan is het zover, dan start de Tour de France in Utrecht. Wie de afgelopen weken in de Domstad is geweest kan het gewoonweg niet ontgaan zijn. De zogenaamde tourkoorts neemt steeds meer toe, ook bij mij. Want hoewel ik mij voornamelijk richt op de fiets als dagelijks vervoermiddel, vind ik de Tour de France een machtig mooi evenement. Dan start het ook nog eens in mijn eigen stad. Alleen heb ik wel lang nagedacht over het fotograferen van de Tourstart, moet ik dat überhaupt wel doen?
Lees verder

Tussen zorg en ondernemen

Op een enkele uitzondering na, is een fotograaf tegenwoordig ook een ondernemer. Dat heeft voordelen als je een ouder bent, zeker van een zorginstensief kind zoals mijn oudste zoon. Ik kan namelijk makkelijker mijn tijd indelen en opdrachten rond de afspraken voor mijn zoon als hij weer eens ergens voor controle moet zijn of er wat besproken moet worden op de dagbesteding. Soms ben ik niet bij zo’n afspraak, soms laat ik een opdracht schieten. Die vrijheid heb en neem ik en daardoor kan ik goed voor mijn zoon zorgen. Het neemt niet weg dat het zorgen voor mijn zoon en mijn ondernemerschap elkaar wel eens in de weg zitten.
Lees verder

Wat laat je zien?

Zeker als het om kwetsbare momenten en onderwerpen gaat, moet je als fotograaf de afweging maken wat je wel of niet fotografeert of publiceert. Daar zijn geen harde richtlijnen voor. Het hangt af van de context en de relatie tussen jou en het onderwerp. Als je in opdracht een kwetsbaar persoon fotografeert die daar expliciet toestemming voor heeft gegeven, maak je een andere afweging dan als je min of meer toevallig aanwezig bent omdat je bijvoorbeeld een familielid bent. Neem de foto waarmee Shody Careman een eerste prijs gewonnen heeft bij de Zilveren Camera. Een intiem en kwetsbaar moment van haar eigen schoonfamilie, waarbij je je kunt voorstellen dat het al lastig genoeg is om te besluiten de foto te maken. Laat staan om er mee naar buiten te komen. Ik moet aan die foto denken, omdat ik de laatste week zelf ook weer met dat dilemma wordt geconfronteerd.
Lees verder

Let the new shit begin!

Terugkijken op het oude jaar, daar ben ik niet zo van. Net zomin als het nemen van goede voornemens voor het nieuwe jaar. Iedere dag is tenslotte goed om iets nieuws te gaan doen en van teveel achterom kijken mis je wat voor je ligt. Toch heb ik me de laatste maand vooral met die twee dingen bezig gehouden. In het nieuwe jaar ga ik namelijk alles anders doen en veel hetzelfde.
Lees verder

1 2 3 6
Ga naar Top