Tag archive

Visa pour l’Image

Visa d’Or awards

De berichtgeving rond de Visa d’Or Awards, de prijzen die worden uitgereikt tijdens het fotofestival Visa pour l’Image in Perpignan, is altijd wat beperkt. Vreemd en jammer, want het zijn toch interessante prijzen. Zo moest ik eigenlijk uit de krant vanmorgen halen dat Stephanie Sinclair de Visa d’Or Feature 2010 heeft gewonnen. Met een prachtige serie over polygamie bij de FLDS in Amerika. Het is een goed documentair project. Fotografisch interessant, maar zeker ook wat betreft het verhaal. Het is niet makkelijk geweest om de serie te maken, want de groep staat niet bekend als erg open voor de buitenwereld. Sinclair is het gelukt het vertrouwen te krijgen en daar is ze zorgvuldig mee omgegaan. Micha Bruinvels meldt op Twitter dan ook: “Elke dag gevecht om vertrouwen met veel geduld“. De personen zijn volledig in hun waarde gelaten, de beschouwer moet zelf een oordeel zien te vellen, de fotograaf is alleen observant. Een goed afgewogen en integere serie dus, terecht dat De Volkskrant daar veel ruimte voor heeft gemaakt.

De Visa d’Or News Award is gegaan naar fotojournalist Damon Winter voor zijn serie over de gevolgen van de aardbeving in Haïti. Frédéric Sautereau heeft de Visa d’Or Daily Press Award 2010 gekregen voor zijn werk in de Gazastrook. Alledrie de fotografen krijgen $8000 als prijs. Voor Sinclair is het de tweede keer dat ze de Visa d’Or krijgt, in 2004 won ze prijs voor een serie over vrouwen die zichzelf in brand steken in Afghanistan.

Altijd RAW meesturen

Wie volgend jaar op Visa pour l’Image zijn fotowerk wil exposeren moet ook zijn RAW-bestanden meesturen. Dat meldt BJP in een vraaggesprek met Jean-François Leroy, mede-oprichter en directeur van het belangrijkste festival voor fotojournalistiek. Leroy vindt dat fotografen hun foto’s vaak teveel bewerken en wil daar paal en perk aan stellen: “It drives me mad to see the amount of Photoshop manipulation there is now. Juries have to be careful“.
Het is de zoveelste aanval op fotomanipulatie, nadat ook onder andere World Press Photo heeft aangeven eventueel de bronbestanden op te kunnen vragen. De stap die Visa pour l’Image zet gaat mij echter te ver. Naar mijn mening moet je terughoudend zijn met bewerkingen als je pretendeert fotojournalist te zijn. Het is de taak van de jury of selectiecommissie daar goed naar te kijken en een besluit over te nemen. Mocht een foto naar hun smaak te ver zijn, dan is het hun goed recht om de foto te weigeren of te diskwalificeren. Maar om bij voorbaat al de foto’s te wantrouwen lijkt mij geen goede basis. De eis om standaard de RAW bestanden mee te moeten sturen vind ik dan ook ridicuul. Nog even afgezien van het feit dat niet iedereen in RAW fotografeert. Bij twijfel om een origineel en onbewerkt bronbestand vragen, vind ik al genoeg. Onschuld tot schuld bewezen.

Ga naar Top