Fotografie, omdat het leuk is

Trefwoorden

recensie

Retrospectief van de feminist Helmut Newton

Noem de naam Helmut Newton en je denkt gelijk aan mode en naakte vrouwen. Newton, de fotograaf die terecht wereldfaam verwierf door zijn voor die tijd afwijkende foto’s. Waar de vrouw centraal staat en kleding en naaktheid elkaar aanvullen. In Foam hangt nu een overzichtstentoonstelling met de eenvoudige en tegelijk veelzeggende naam Helmut Newton – A Retrospective.
Lees verder

De overeenkomsten tussen Woodman, Lartigue en Van der Molen

Het is een bonte verzameling lijkt het in Foam. Drie totaal verschillende fotografen hangen eventjes bij elkaar. Mooie kleurenfoto’s van Jacques Henri Lartigue, bijzondere zelfportretten van Francesca Woodman en donkere landschappen van Awoiska van der Molen. Fotografie die niets met elkaar te maken lijkt te hebben, maar die toch een gemene deler hebben.
Lees verder

De boer als curiositeit

De boer en Nederland, ze lijken onlosmakelijk met elkaar verbonden. Toch is de relatie al decennia lang aan het veranderen. Het romantische boerenleven van vroeger, waar de boer als harde werker ons van voedsel voorzag, is nu een hele industrie met hoge eisen. Veel en hard werken, dat is gebleven. Net zoals de boer altijd al een dankbaar onderwerp is geweest voor fotografen. Reden voor het Fotomuseum Den Haag een tentoonstelling in te richten vol met foto’s over het boerenleven.
Lees verder

Vivian Maier, too good to be true?

The story of Vivian Maier (1926-2009) is probably many writers’ dream. Photos of an unknown photographer are found. She turns out to be an eccentric person, someone living in her own world with no friends or contact with her family. No one knows who she really is, as she changes names all the time. Her French accent is questioned to be true or not. While trying to find her, she dies anonymously. It is no surprise that the story of Maier generates lots of publicity and it won’t hurt selling her prints either. Just as it will be good for the amount of visitors to Foam Amsterdam, which shows the work of Maier from November 7th. With all the attention Maier gets, you start to wonder what is more interesting: her life or her work.
Lees verder

Fotofestival Naarden: let’s stay

Een fotofestival is echt geslaagd als het aan een paar criteria voldoet: lekker weer, collega’s tegenkomen en minimaal één dag nodig hebben om alles goed te zien. De eerste twee criteria zijn lastig te bepalen, het laatste is volledig in handen van de organisatie. Aan de eerste twee criteria kan de organisatie weinig doen, aan het derde wel en daar schortte het de afgelopen edities van Fotofestival Naarden nog wel eens aan. Dit jaar slaagt Naarden wel op alle punten, het scheelt dan wel dat ik er was op de dag dat de GKf ‘s avonds het jaarboek presenteerde.
Lees verder

De portretten van Joost van den Broek

Het fraaie boek Portret Joost van den Broek is alweer ruim een half jaar geleden verschenen, maar het was door omstandigheden niet van gekomen om erover te schrijven. Maar nu Fotofestival Naarden nog (net) aan de gang is, is dit een mooie gelegenheid om het boek alsnog te bespreken. Het laat immers een nog altijd actueel overzicht zien van het werk van een van Nederlands meest gewaardeerde portretfotografen. Joost heeft met zijn nieuws- en portretfoto’s dan ook al menige prijs in ontvangst mogen nemen. Dit jaar won hij nog de tweede prijs in de categorie portretten bij de World Press Photo voor zijn foto van matroos Kirill Lewerski.
Lees verder

Een eerlijk verhaal over de Roma

Toen Mike Roelofs zijn fotoboek over de Roma Resilience presenteerde had hij het tij mee. De Franse president was net druk bezig met de Roma’s Frankrijk uit te krijgen, wat tot een grote discussie in de Europese Unie leidde. Hoe anders was het toen de fotograaf met zijn project bezig was, niemand was geïnteresseerd in het verhaal en het boek gepubliceerd krijgen leek onmogelijk. Gelukkig is het werk niet voor niets geweest.
Lees verder

Welkom in het leven van Nan Goldin

Je kunt van Nan Goldin zeggen wat je wilt, maar een saai leven heeft ze zeker niet gehad. Tegelijkertijd ook allesbehalve een makkelijk leven, met een verslaving, vrienden die aan AIDS overlijden en nog veel meer ellende. Het bijzondere van Nan Goldin is dat ze alles heeft vastgelegd en ons zo mee kan nemen in een heel bijzondere wereld, die aan de ene kant intrigeert, maar waar je tegelijk blij bent dat het niet jouw wereld is. Het retrospectief Poste Restante, dat nu te zien is in het Nederlands Fotomuseum, geeft een beknopt overzicht van haar leven. Hoewel, het woord beknopt is misschien niet het eerste waar je aan denkt als je alle foto’s hebt gezien.
Lees verder

Op zoek naar het verleden

Raoul Kramer (1978) is een derde generatie Indo en zoals zoveel Indo’s knaagt op een gegeven moment het verleden. Bij Raoul kwam dat toen hij fotografeerde op de Westelijke Jordaanoever. Hij had genoeg van het vellen van oordelen over een conflict ver weg en vroeg zich af hoe hij het woord ‘close’ in de beroemde uitspraak van Robert Capa moest interpreteren. Op zoek naar een conflict dat zijn leven beïnvloedde en dat dicht bij zichzelf lag, kwam hij uit bij de Birma-Siam spoorlijn. De beruchte spoorlijn waar zijn opa aan gewerkt had en waarover een nog jonge Raoul verhalen hoorde. Het werd tijd om die sporen op te zoeken.
Lees verder

Enkele reis Holland

Eind vorig jaar verscheen het boek ‘Indonesiers in Holland’ met foto’s van Leonard Freed. Freed fotografeerde in de periode 1958-1962 de Indo’s en Molukkers die Indonesië moesten verlaten. Het is een bijzondere serie foto’s over een bewogen tijd. Vaak wordt beweerd dat de stroom immigranten uit het voormalig Nederlands-Indië een toonbeeld is van perfecte integratie. Ook Freed zag vooral iets positiefs, hij meende dat er een nieuw ras Nederlanders zonder raciale gevoelens zal opgroeien. De waarheid bleek weerbarstiger. Zowel over de integratie als over een Nederland zonder raciale gevoelens (ook ten tijde van de vluchtelingenstroom) kun je vragen stellen. Dan hebben we het nog niet over de ontvangst van de Indo’s en Molukkers, door Freed ongelukkig op één hoop gegooid, in Nederland.
Lees verder

Ga naar Top