Tag archive

Fotografie - page 4

Solliciteren

Misschien moet ik eens aan mezelf toegeven dat het niet lukt. Dat ik niet geschikt ben voor wat ik nu aan het doen ben. Ruim tien jaar werk ik keihard om van de fotografie te kunnen leven. Twee jaar geleden leek het echt te gaan lukken, dit jaar is alweer een dieptepunt. Niets geen zeven magere en zeven vette jaren. Het gros van de jaren heb ik nauwelijks meer inkomen dan het bijstandsniveau. Dat is te doen als je jong en alleenstaand bent, niet met een huis en twee kinderen. Het roer moet om. Niet meer een hele zaterdag opofferen voor een paar euro, hoe boeiend het ook is om een stukje op de Arctic Sunrise mee te varen. Niet meer dat gezeur over de tarieven. Ik ben het zat om niet te weten of ik volgende maand nog genoeg geld binnen kan harken. Steeds meer collega’s hebben een baan naast de fotografie. Dat lijkt mij de oplossing. Deeltijd of voltijd. Daar ga ik maar eens naar op zoek. Wie tips heeft, mijn CV staat online.

Programma derde Unseen bekend

Fotografiebeurs Unseen heeft het programma bekend gemaakt voor de derde editie dat plaats vindt van 18 tot en met 21 september 2014. Net als voorgaande jaren ligt de nadruk van Unseen op fotografiewerken die niet eerder zijn getoond. Een belangrijk onderdeel van Unseen is dan ook de fotografiebeurs. Daarnaast profileert Unseen zich als een fotofestival. In dat kader vinden diverse discussies en lezingen plaats. Op 19 september is er zelfs een heus symposium over ‘de verandering van de betekenis, functie en waarde van het fotografisch beeld.’ Net als vorig jaar heeft Unseen een interactief kunstwerk. Ditmaal gaat het om Trust the Cloud. Bezoekers gaan met een roltrap omhoog en springen in een opblaasbare wolk. Van die sprong wordt een foto gemaakt en in de cloud gezet, waarna de foto kort zichtbaar is. Tijdens Unseen ligt de nadruk op Japan, met de tentoonstelling Anima on Photography, Japan, het werk van Sohei Nishino (Foam Magazine Talent uit 2013) en discussies over de hedendaagse Japanse fotografie. Het belooft al met al weer een interessante editie te worden.

Het promotiemiddel als hoofdinkomen

Schrijvers, journalisten, musici, fotografen, kunstenaars, ze hebben een groot gemeenschappelijk probleem. Men is nauwelijks nog bereid om geld uit geven voor het werk van de creatieven. Op NRC Q schrijft Maarten Schinkel in een opiniestuk dat boekenschrijvers die snel werken ongeveer net zoveel kunnen verdienen als een vakkenvuller. In plaats van geld te verdienen aan de verkoop van een boek, verdient de auteur nu aan wat ooit neveninkomsten, of zelfs kostenposten, waren. Optredens, lezingen, columns. Net zoals een muzikant een album nu gebruikt als promotie van het concert in plaats van andersom. Het geldt niet alleen voor muzikanten en schrijvers. Ook in de fotografie zie je steeds vaker dat de foto’s die de fotograaf maakt slechts een promotiemiddel zijn voor workshops (welke fotograaf geeft die ondertussen niet?). Volgens Schinkel zorgt de ontwikkeling ervoor dat de prijzen voor boeken, en dus ook foto’s, verder omlaag gaan. Een hoog aantal is belangrijker dan een goede prijs. Want hoe meer mensen je werk kopen, des te meer potentieel geïnteresseerden voor de activiteiten die wél geld opleveren. Het is een vraag waar je als fotograaf ook over na moet denken. Het zal zeker niet gelden voor alle soorten fotografie.

Op jacht naar de fietsende recreant

In de tijd dat ik alleen nog maar droomde van een carriere als fotograaf, had Teleac een serie over fotografie. Een van de afleveringen ging over fotojournalistiek en daarin werd de onvolprezen Bert Verhoeff gevolgd. Hij ging foto’s maken van cabriolets die langs de boulevard in Scheveningen paradeerden. Een heerlijke klus zei Verhoeff. Ik zie hem nog lekker op een muurtje zitten, wachten tot de juiste auto’s voorbij kwamen. Wat een mooi vak, als wist ik dat dit ook toen niet niet de dagelijkse realiteit was van een fotojournalist. Maar toch, het beeld is nooit uit mijn hoofd verdwenen. Ik moest er weer aan denken toen ik vandaag op pad ging om fietsers te fotograferen.
Lees verder

Unseen komt met premieres

Fotografiebeurs annex -festival Unseen wil dit jaar nog meer nadruk leggen op onbekend fotowerk. De Unseen Photo Fair, zoals het evenement officieel heet, richt zich van het begin af aan op werk dat niet eerder groots is vertoond. Dit jaar moet het worden aangevuld met zogenaamde premieres. Deelnemende galeries worden gevraagd om werk te laten zien dat na 2012 is gemaakt en niet eerder is vertoond, noch in een galerie of soortgelijk instituut noch online. Een aantal galeries heeft al laten weten met de premieres te komen, zo wordt er vers werk geïntroduceerd van Maurice van Es, Santeri Tuori en JH Engström. Unseen wordt dit jaar van 18 t/m 21 september gehouden bij de Westergasfabriek in Amsterdam. Het gaat bij Unseen met name om hedendaagse (kunst)fotografie. Net als voorgaande jaren is een belangrijk deel de verkoop van foto’s door de galeries. Daarnaast zijn er allerlei activiteiten zoals een filmvertoning, een fotografiemarkt, een boekenmarkt en lezingen.

Sara Naomi Lewkowicz wint Sony World Photographer of the Year 2014

De Amerikaanse fotograaf Sara Naomi Lewkowicz heeft met haar serie ‘Shane and Maggie‘ de L’Iris d’Or gewonnen, de hoofdprijs van de Sony World Photography Award (SWPA). Lewkowicz won tevens de eerste prijs in de categorie contemporary issues. Eerder al kreeg ze een eerste prijs bij World Press Photo voor haar serie. Het verhaal gaat over de ex-gedetineerde Shane die een relatie heeft met de negentienjarige Maggie, moeder van een kind. De fotograaf volgde de twee voor haar masterproject over ex-veroordeelden die terugkeren in de maatschappij. Op een dag blijkt Shane gewelddadig, de avond erna ziet Lewkowicz hoe hij Maggie aanvalt. De serie is schokkend en het komt zelden voor dat het geweld zelf zichtbaar is. Normaliter zijn alleen de gevolgen gefotografeerd. Jurylid Ruth Eichhorn, directeur fotografie bij GEO magazine: “De fotograaf was in staat om deze wereld in een zeer intieme manier binnen te treden. Huiselijk geweld is een belangrijk onderwerp en deze fotograaf heeft als een vlieg op de muur de situatie geobserveerd, op een zeer intieme en aangrijpende manier heeft gefotografeerd. Ze raakte niet betrokken, wat erg belangrijk is in de fotojournalistiek.” Harry Hardie, jurylid en directeur culturele projecten bij Panos Pictures, voegt daar aan toe: “Het toont de complexiteit van een jonge familie met problemen en ze voelen zich niet beschaamd om huiselijk geweld in een eendimensionale manier te tonen.” Zelf zegt Lewkowicz over de serie dat door de komst van de gescripte “reality” series het onduidelijk is wat nu echt is. “Als mensen iets zien dat echt en schokkend is, dan zegt hun eerste instinct dat het niet echt kan zijn. Dat was ook mijn eerste reactie toen ik er was. Ik kon niet geloven dat het daadwerkelijk voor mij gebeurde”. Ze hoopt dat er wat met de informatie die ze geeft gedaan kan worden: “Uiteindelijk is een foto een hulpmiddel. Van zichzelf ligt het gewoon op tafel. Het doet niets van zichzelf, maar in handen van mensen die weten hoe ze met het gereedschap om kunnen gaan kan het werkelijk iets betekenen.”
Lees verder

Water thema Fotofestival Naarden 2015

Het Fotofestival Naarden wordt pas vanaf 14 mei 2015 gehouden, de organisatie heeft het thema al bekend gemaakt: Water. De curatoren willen onderzoek doen naar de fascinatie “van onze beroepsfotografen voor water, diens brede spectrum en de invloed hiervan op de huidige maatschappij, zowel lokaal als wereldomvattend.” Het thema biedt genoeg ruimte om een originele invalshoek te bedenken. Door nu al het thema bekend te maken willen de curatoren fotografen genoeg tijd geven om nieuw werk te maken. Naast de selectie door de curatoren worden fotografen namelijk ook opgeroepen om zelf werk in te sturen. De serie mag niet eerder geëxposeerd zijn en moet zo min mogelijk gepubliceerd zijn voor het festival plaatsvindt.

Nieuwe opzet World Press Photo Awards Days

Vlak voor de uitreiking van de World Press Photo Award wordt al een aantal jaar de Awards Days gehouden. Het zijn inspirerende dagen waar de prijswinnende fotografen hun werk laten zien en vaak ook toelichten. Je krijgt zo een goed inzicht waar fotografen mee bezig zijn en het is interessant om te zien hoe diverse fotografen hun vak uitoefenen. Tot dit jaar vonden de World Press Photo Awards Days plaats in Felix Meritis. Een gezellige plek, maar wel vaak krap. Dit jaar vindt het voor het eerst plaats in het Compagnietheater en dat geeft gelijk meer ruimte. Letterlijk en figuurlijk. Er kunnen nu twee zalen gebruikt worden, zodat niet iedereen meer in een zaaltje gepropt hoeft te worden. Tegelijk biedt het de mogelijkheid om meer te bieden dan de presentaties van de fotografen. Op donderdag 24 april is een discussie over veiligheid in de (foto)journalistiek onder leiding van Aidan Sullivan. Die dag vindt ook de jaarlijkse Sem Presser lezing plaats, met dit jaar Edward Burtynsky. Vrijdag 25 april zijn er discussies over de huidige en geaccepteerde standaarden met betrekking tot beeldmanipulatie en over het maken van multimedia. Door het programma te splitsen over twee zalen, kunnen ook meer bezoekers naar de Awards Days komen. Het maximum aantal is nog niet bereikt, dus wie graag naar mooie fotografie en verhalen wil kijken en luisteren of wil netwerken kan zich nog steeds aanmelden. De toegang tot de Awards Days is gratis. Voor mij zijn de World Press Photo Awards Days altijd iets om naar uit te kijken. Het is alleen jammer dat ik dit jaar moet kiezen wat ik wil zien. Een luxeprobleem.

Ga naar Top