Fotografie, omdat het leuk is

Maandarchief

september 2010

Iedere week een straatfoto

Vanaf 1 oktober 2010 gaat het Street Photography Now Project van start. Een jaar lang wordt op iedere vrijdag een instructie gegeven door een bekende straatfotograaf. De bedoeling is dat anderen foto’s gaan maken als reactie op die instructie en die in de speciale Flickr groep zetten. Het gaat om echte straatfotografie, foto’s van alledag. Uit de foto’s moet ook blijken dat je de geschiedenis en de regels van straatfotografie kent. Uiteraard mag je de regels breken. Uiteindelijk moet een community van fotografen ontstaan die het een uitdaging vinden om het dagelijks leven te documenteren en daar ook de voldoening in vinden. Hoewel het geen wedstrijd is, wordt de fotograaf die het meest opvalt beloond met £ 1000 aan boeken en een tentoonstelling in de Photographers’ Gallery. De eerste instructie komt van Bruce Gilden en luidt: “If you can smell the street by looking at the photo, it’s a street photograph.”

Op zoek naar het verleden

Raoul Kramer (1978) is een derde generatie Indo en zoals zoveel Indo’s knaagt op een gegeven moment het verleden. Bij Raoul kwam dat toen hij fotografeerde op de Westelijke Jordaanoever. Hij had genoeg van het vellen van oordelen over een conflict ver weg en vroeg zich af hoe hij het woord ‘close’ in de beroemde uitspraak van Robert Capa moest interpreteren. Op zoek naar een conflict dat zijn leven beïnvloedde en dat dicht bij zichzelf lag, kwam hij uit bij de Birma-Siam spoorlijn. De beruchte spoorlijn waar zijn opa aan gewerkt had en waarover een nog jonge Raoul verhalen hoorde. Het werd tijd om die sporen op te zoeken.
Lees verder

Nog een dag Resilience

Wie vandaag (27 september) in de buurt van Eindhoven is, moet eigenlijk naar het klokgebouw bij Strijp-S, het voormalig Philips terrein in Eindhoven. Daar hangt alleen vandaag nog de expositie Resilience van documentair fotograaf Mike Roelofs over de Roma. Het is een mooi en zorgvuldig opgebouwde expositie, over een toevallig weer heel actueel thema. De foto’s zullen ook op andere plekken getoond worden, maar in een andere opzet. De kracht van de tentoonstelling in Strijp-S is niet alleen het goede beeldmateriaal, maar ook de opzet. Roelofs toont zijn hang naar perfectionisme, alles is tot in detail goed uitgewerkt. Een bespreking van het boek en de expositie volgen later op mijn site.

Full Focus

De trend is gezet door Big Picture van The Boston Globe en nu komt ook Reuters zelf met een site waar je de foto’s groot kunt zien. Reuters noemt het Full Focus een plek om een “dieper begrip van actuele gebeurtenissen en sociale kwesties te stimuleren” en richt zich wat meer op de documentaire fotojournalistiek. De eerste serie over de grensstreek bij Mexico ziet er veelbelovend uit. Een site om geregeld te bezoeken.

Fotojournalist vermoord in Mexico

Afgelopen donderdag, 16 september, zijn twee fotojournalisten van de Mexicaanse krant El Diario de Juarez beschoten toen zij op weg waren naar hun lunch. De 21-jarige Luis Carlos Santiago kwam daarbij om het leven, Carlos Sanchez raakte zwaargewond. De hoofdredacteur vertelt aan de Associated Press niet te weten waarom juist deze twee fotografen zijn beschoten. Santiago werkte nog maar twee weken bij de krant, Sanchez was stagiair. Aannemelijk is dat een drugsbende achter de aanslag zit. In Ciudad Juarez wordt een heftige strijd om de drugs gestreden, waarbij journalisten onder druk worden gezet. Menig medium is dan ook gestopt met verslaggeving over de drugsoorlog nadat journalisten zijn vermoord of neergeschoten.

Update 22:42: Volgens CNN reden de twee fotografen in een auto die ze hadden geleend van een aanklager en mensenrechtenactivist. Mogelijk was hij het doelwit en niet zozeer de twee fotojournalisten.

De president fotograferen

De officiële foto maken van een staatshoofd is een unieke opdracht. Dat moet je goed doen. De Surinaamse fotograaf, annex designer en software ontwikkelaar, Karel Donk werd op 15 augustus gevraagd de staatsfoto van Desi Bouterse te maken, nog geen week later moest de foto gemaakt worden. Een krap tijdschema dus en weinig tijd om te bedenken wat je nu wilt. Op zijn weblog beschrijft Donk hoe hij de opdracht heeft aangepakt. Het is een wat technisch verhaal, voor de strobist wel interessant, maar hij beschrijft ook de visie die hij had. Het is in ieder geval een net wat ongewoon portret geworden.

Ga naar Top