De deur heb ik achter me dichtgetrokken en ik ben een hele nieuwe ruimte binnen gestapt. Zo voelt het een beetje momenteel. Ik weet wat ik achter me laat en heb geen idee wat me nog te wachten staat. Wat ik wel weet is dat ik de stap moest maken wil ik verder komen in de fotografie en niet als een konijntje op de snelweg in de koplampen van de naderende auto kijken. Het voelt ook goed, alsof ik een klein kind ben dat verwonderd rond kijkt. Er is zo veel te zien en te ontdekken. Maar waar te beginnen, waar wil ik heen, wat nu?
Lees verder

6 belichtingen

De storm rond mijn besluit om te stoppen met nieuwsfotografie, en in het bijzonder met Novum, is nu een beetje geluwd. Aan de ene kant is dat fijn, ik kom weer meer aan werken toe. Aan de andere kant is het jammer, want het probleem is er nog steeds. Het is dan ook op zijn minst jammer dat de NVJ en de Fotografenfederatie om juridische redenen de artikelen waarin ze mij openbaar steunen en andere fotografen oproepen om mijn voorbeeld te volgen hebben teruggetrokken. Daarmee verlies ik weliswaar niet de steun van de verenigingen, het is wel lastiger om aandacht te krijgen voor het echte probleem: de belachelijk lage tarieven waarmee deals worden gesloten door de bureau’s (dat is echt niet alleen Novum. ANP en Hollandse Hoogte doen vrolijk mee). Andere redacties nemen die tarieven over, waardoor niet alleen fotografen die via persbureau’s werken de dupe worden, maar iedere fotograaf.
Lees verder

2 belichtingen

Fotojournalistiek is een mooi vak. Je ziet het nieuws letterlijk voor je neus. Het is spannend, afwisselend, uitdagend. Er is maar één kans en er moet vaak geïmproviseerd worden. Eigenlijk gaat het nooit zoals je van tevoren had bedacht. Ok, soms is het wat saai, dan sta je vooral te wachten of er gebeurt gewoon niets om te fotograferen. Maar over het algemeen vind ik het een boeiende tak in de fotografie. Het ligt mij ook, inclusief het snel afwerken en doorzenden van de foto’s. Maar ik stop ermee.
Lees verder

25 belichtingen

Fotografie is gratis. Althans zo denken veel organisaties (en bedrijven) geregeld. En ze krijgen vaak nog gelijk ook. Je hoeft maar een prijsvraag uit te schrijven waarin je in de kleine letters zet dat je als organisatie het auteursrecht krijgt, of ten minste eeuwigdurend gebruiksrecht, en de foto’s stromen binnen. Nog mooier maken bedrijven het die gewoon vragen om foto’s en dan zeggen dat je naam erbij vermeld wordt als enige tegenprestatie. Uiteraard krijgen ook zij volop foto’s toegestuurd. Iedere keer als ik weer zo’n vraag om gratis foto’s lees moet ik weer diep zuchten. Wat de VVV Rhenen doet spant echter wel de kroon.
Lees verder

5 belichtingen

Gretig, zo kun je mij vaak wel omschrijven. Als ik ergens in geïnteresseerd ben of iets wil, dan wil ik ook alles weten en wel nú. Soms is dat positief, soms niet. Bij de masterclass Noorderlicht, die ik nu volg, werd me dat nog eens duidelijk. Ik wil teveel doen, het beter doen dan de rest en dat alles veel te snel. Het mag wel wat rustiger. Het moet ook rustiger. Dan blijft het voor mij ook langer leuk. Want door als een spons alles op te zuigen, ben ik snel verzadigd en moe. Ik merk het ook aan mijn blog en de komst van social media. Heerlijk vind ik dat laatste, maar het overvoert me ook met informatie. Meer dan ik eigenlijk kan verwerken, maar ik wil wel alles lezen en weten. Het gaat maar door en dan is ineens de emmer vol. De twijfel slaat toe. Waarom zou ik het nog doen als anderen beter en/of eerder zijn? Dat geldt niet alleen voor mijn blog, ook voor mijn fotografie.
Lees verder

1 belichting

De jury van de Zilveren Camera weet me vaak te verrassen met hun keuze. Dat wil zeggen dat ik het vaak niet met ze eens ben, of dat ik het gewoonweg niet snap. Dit jaar is het echter anders. Toen in het Haags Fotomuseum bekend werd dat Eddy van Wessel de Zilveren Camera gewonnen had, was ik verrast, maar kan niet anders dan met de jury eens zijn.
Lees verder

0 belichtingen

De World Human Powered Speed Challenge, zoals de recordpogingen van het ligfietsen officieel heten, is al een tijdje aan de gang. Een bijzonder evenement om mee te maken. Iedere dag is het spannend, hoewel eigenlijk iedere dag hetzelfde gebeurt. Zo langzamerhand heb ik dan ook een tamelijk vast ritme opgebouwd. Niet alleen met fotograferen, ook met de verwerking van de foto’s en andere bezigheden.
Lees verder

0 belichtingen

Reizen is prachtig, zeker door een onbekend land. Er is dan zoveel te zien. Ik heb dan ook met volle teugen genoten van de rit met het Human Power Team van Las Vegas naar Battle Mountain. De rust na de drukke stad is overigens ook erg aangenaam. De natuur die je ziet overdonderend. De reis deed me ook weer denken aan mijn eerste keer Amerika. Met een auto van Boston naar San Fransisco. Uren rijden door de eindeloze vlaktes. Letterlijk in de middle of nowhere. Prachtig gewoon. Je kunt ook blijven fotograferen, hoewel je dan niet echt opschiet natuurlijk. Gelukkig waren er de nodige tussenstops, waarvan een heel bewust om te fotograferen. En toch, het blijft lastig om wat je ziet ook vast te leggen. Een fijne herinnering is het in ieder geval wel. Dat was deze reis ook het voorname doel. Opvallend vind ik zelf het aantal foto’s met vrachtwagens erop. Oude liefde roest niet. Nu in Battle Mountain gaat het echte werk beginnen, waarvoor ik naar Amerika ben gegaan. Ik heb er zin in, het team overigens ook.

0 belichtingen

Toen ik begon met fotograferen, fotografeerde ik vooral op mijn gevoel. Geen benul van de historie van de fotografie, de wetten en de regels. Afgezien dan de paar fotoboeken die ik uit de bibliotheek had geleend. Fotografie was vooral een uiting van mijn emoties. Niet nadenken of ik een verhaal vertel, of de foto verkoopbaar is of dat het voldoet aan de wensen van een ander. Als ík maar tevreden was.
Lees verder

2 belichtingen

Studenten van de TU Delft en de VU Amsterdam doen dit jaar weer een poging om snelheidsrecords op de ligfiets te verbreken. Vorig jaar volgde ik het Human Power Team Delft en Amsterdam (HPT) vanaf de zijlijn, dit jaar volg ik ze op de voet. Niet alleen het team moet zich goed voorbereiden, ook ik ben druk bezig met alles in orde maken voor de recordpoging.

De recordpogingen vinden plaats in Lausitz, Duitsland (het uurrecord) en Battle Mountain, Amerika (het sprintrecord). Niet echt naast de deur. Vooral voor Amerika moet het veel geregeld worden. Logische zaken als een ticket, paspoort en visum, maar ook vervoer ter plaatse, internet en dergelijke. En natuurlijk ook de financiën. Want het is geen opdracht, maar vrij werk. Gelukkig heb ik een aantal sponsoren gevonden, alleen het aantal betalende afnemers van de foto’s is nog beperkt. Daar moet ik nog meer werk van maken.
Lees verder

0 belichtingen